شده و خود آيات قرآنى از مضامين خودشان استنطاق نشده‌اند . يز - روش مفسرين شيعه و طبقاتشان : طبقاتى كه ذكر شد طبقات مفسرين اهل سنت و جماعت بود و منشأ آن روش خاصى است كه از روز نخست در تفسير گرفته شده و آن معامله روايت نبوى است با اقوال صحابه و تابعين كه اعمال نظر در برابر آن از قبيل اجتهاد در مقابل نص شمرده مىشد ، تا اختلال وضع اين روايات و آفتابى شدن تضاد و تناقض و دس و وضع در ميان آنها اجازه اعمال نظر بطبقه ششم مفسرين داد . ولى روشى كه شيعه در تفسير قرآن اتخاذ نموده است غير اين روش مىباشد و در نتيجه اختلاف روش طبقه‌بندى مفسرين نيز سيماى ديگرى به خود مىگيرد . شيعه بنص قرآن مجيد قول پيغمبر اكرم ( ص ) را در تفسير آيات قرآنى حجت مىداند و براى اقوال صحابه و تابعين مانند ساير مسلمين هيچ‌گونه حجيتى قائل نيست مگر از راه روايت از پيغمبر اكرم ( ص ) جز اينكه بنص خبر متواتر